Aforyzmy i sentencje autorstwa Agnieszki Lisak.

Za nic tak drogo nie płacimy, jak za własną głupotę.

Najgroźniejszym ze wszystkich żywiołów jest ludzki gniew.

Każdy z nas jest kowalem własnej samotności.

Idealiści to gatunek, który rodzi się nie po to, by żyć, ale po to, by umierać (za idee).

Człowiek może być zarówno swoim największym wrogiem jak i przyjacielem.

Ludzkie nieszczęścia są jak znalezione fotografie, dla wszystkich obojętne z wyjątkiem właściciela.

Pamięta o tym niewielu, pieniądze nie mogą być celem, mają być środkiem do celu.

Nawet największa głupota, wychodząca z ust pięknej kobiety, uchodzi w oczach mężczyzn za mądrość i nawet największa mądrość, wychodząca z ust brzydkiej kobiety, uchodzi w ich oczach za banał.

Z życiem jest jak z sukienką, można mieć bogate i kolorowe życie, a jednak je zmarnować. Można też mieć życie zwyczajne i nosić się z klasą.

Bogactwo jest jak miecz, który w rękach nieudacznika i głupca, potrafi wyrządzić więcej szkód niż pożytku.

Życie jest sztuką, niestety większość z nas gra w niej statystów z nadzieją na lepszą rolę.

Problemy są po to, by je pokonywać, a nie potykać się na nich.

Szczęście jest jak domek z kart, łatwiej je zburzyć niż zbudować.

Zamiast podążać cudzą drogą, znajdź własną.

O ludziach znacznie łatwiej jest dobrze mówić po śmierci niż za życia.

Pieniądze nie lubią głupców, za to głupcy kochają pieniądze.

Mądre słowo jest jak ziarno, głupi nic nie zrozumie z niego, stokrotny wyda plon u mądrego.

Bo wszystko jest trawą i jesień jest wszędzie, szanujmy życie, drugiego nie będzie.

Życie jest sztuką, im więcej tchniesz w nie wyobraźni, tym lepszym okaże się dziełem.