Aforyzmy i sentencje autorstwa Fryderyka Chopina.

Czas to najlepsza cenzura, a cierpliwość najdoskonalszy nauczyciel.

Żyjesz, czujesz- jesteś żyty, jesteś czuty przez innych, a więc jesteś nieszczęśliwie- szczęśliwy.

Szczęśliwy kto może być kompozytorem i wykonawcą zarazem.

Im więcej zdrowia zwykle się ma, tym mniej cierpliwości w cierpieniu fizycznym.

Bach mi przypomina astronoma- jedni nic nie zdołają dojrzeć u niego, prócz szeregu cyfr zawiłych, ale drugich, co go czuć i rozumieć potrafią, prowadzi Bach do swojej lunety olbrzymiej i pozwala przez nią admirować swych arcydzieł gwiazdy. Jeśli jaka epoka odwróci się od Bacha, da sobie smutne świadectwo płytkości, głupoty i zepsutego gustu.

Najdziwniejszym z ludzi jest geniusz, ten tak daleko w przyszłość wybiega, że ginie z oczu ludzi z nimi żyjących, a nie wiadomo, które pokolenie pojąć go zdoła. Geniusz ma wielki nos i świetny wąchalitis, który kierunek wiatru przyszłości wyczuwa.

U każdego twórcy są chwile, kiedy natchnienie opada i zaczyna się mózgownicy tylko robota. Wziąwszy nuty w rękę, można nawet palcem takie miejsca pokazać. Chodzi o to, żeby natchnienia najwięcej, najmniej roboty było.

Nawet za Jana Chrzciciela polskiej muzyki się nie uważam, a przyjścia jego chciałbym dożyć. Chciałbym tylko napisać i zostawić abecadło tego, co naprawdę polskie, a nauczyć odrzucać polskość fałszowaną.