Aforyzmy i sentencje autorstwa Stanisława Brzozowskiego.

Wymyślanie usprawiedliwień dla własnej bezczynności było zawsze silną stroną naszego społeczeństwa.

Gdy usiłujemy wyzwolić się od historii, padamy ofiarą historii niezrozumianej. I historią niezrozumianą, mitologią dziejową, jest zawsze każda metafizyka, wszelka ponad czy poza historyczna koncepcja życia.

Nie wolno nigdy samego siebie czynić niewolnikiem.

Swoboda to nie nasza zgoda z rzeczywistością, lecz zgoda rzeczywistości z nami.

Człowiek zapanowuje nad przyrodą, stwarza sobie sztuczne środowisko.

Swoboda myśli przy skrępowaniu pracy staje się swobodą paradoksu.

Socjologia to organ myślenia o życiu dziejowym w kategoriach dziejowej niezdolności.

Żadne zwycięstwo nie oparte na świadomości mas nie jest ostatecznym ani pewnym.

Przekształcenie socjalistyczne to nie wyzwolenie od pracy- to wyzwolenie pracy.

Każda dusza urobiona jest przez wieki i chce, czy nie chce, wiek tworzy.

Romantyzm to bunt kwiatu przeciwko swoim korzeniom.

Słowo polskie zwiastować ma myśli, do których nikt w świecie się jeszcze nie dopracował.

Łzy słabej kobiety najsilniejszego mężczyznę zwyciężyć potrafią.

Między słowem a uczynkiem to góra jest pośrodku.

Ładuj tyle, co dźwignąć możesz.

Są tajemnice, których dusza... nie nazywa, nie ogląda; poznaje się je we dwoje.

Sprawiedliwość mieszka na dnie pełnego worka.

Dla sokoła las niestraszny.

Czego żądać od wołu jak nie sztuki mięsa.